Kleuters en het leven na de dood

Wat vertel je aan je kleuter over leven na de dood?

Nicole en ik geloven dat je ziel voortleeft. En dat geven wij onze kinderen ook mee. Maar hoe leg je dat uit? Bij Jason proberen we dat nog niet, die is pas 2,5. Maar Julian is 4,5 en kleuters leren het begrip "dood' wel kennen via verhaaltjes of sprookjes. Ook omdat er mensen of dieren wegvallen die hij zelf bewust heeft gekend. Maar hoe leg je dat uit? Mijn oma is overleden, maar Julian verbiedt het ons om over haar te spreken als een spookje - "Zij is geen spook, zij is een mens en zij is mijn vriendje!"

Nicoles opa heeft niet lang meer te leven. Nicole vertelt over hem aan Julian dat hij heel erg ziek is.
"Gaat hij dan dood?"
"Ja, dan gaat hij dood."
"Waar gaat hij dan naar toe als hij dood is?"
"Naar de hemel."
"OH! Dan gaat hij naar Pinky toe!" (Pinky is Julians overleden hamster).
"Euh... nee, weet je nog? Pinky is naar de hamsterhemel. Mama's opa gaat naar de mensenhemel toe"
Julian begint te huilen en snikt: "Maar dan is Pinky helemaal alleen!"
...euhm, oeps. Toen Pinky dood ging hebben we verteld over een groot speelparadijs voor hamsters, de hamsterhemel. Daar zien we Nicoles opa nog niet rondrennen of aan knabbelstaafjes knagen. Maar voor Julian maakte dit geen verschil.

Gelukkig was Julian te troosten met de gedachte dat er heel veel lieve hamstervriendjes in de hamsterhemel zijn. En dat Pinky helemaal niet verdrietig of alleen is. Maar hoe leg je "dood" uit aan een kleuter?

Posted via email from Jeffrey's posterous

Soezende kleuter

Een heerlijke afsluiting van een hele lange dag. Eentje met een trein, een tram, overdekte speeltuin met klimrekken en ballenbakken en patatjes. Halfslapend hangt Julian om mijn nek, zijn broertje ligt al uitgeteld in bed te snurken. Terwijl ik hem naar zijn slaapkamer draag, legt hij zijn hoofd in m'n nek en praat slaperig en dromerig.

"En pappa, als er straks een ijskoningin is, jaag je haar dan weg?"
"Natuurlijk, Juul."
"En pappa, als er morgen een gemene heks is, ga je haar dan zeggen dat ze weg moet?"
"Ja grote vent, als er een gemene heks of een gemene ijskoningin komt, dan zorg ik er voor dat ze weg gaan."
"Maar pappa, doe jij dat allemaal? Ook met een monster en gemene spoken en een reus en een draak die mij wil bijten en een gemene piraten en de boeven en nog meer gemene piraten en een gevaarlijke krokodil? Doe jij dat voor mij?"
"Ja lieverd, dat doe ik allemaal voor jou."
"Oh, dat vind ik lief pappa. *gaaaap* Ik hou van jou, en nu wil ik echt slapen."

Ik hou ook van hem, geef hem een dikke kus en stop hem onder de dekens.

Weer zo'n heerlijk praatje als je afgepeigerd bent na een dagje kinderpret.

Posted via email from Jeffrey's posterous

Horen, zien, zwijgen, voortplanten

Ken je die beeldjes van die drie aapjes die naast elkaar zitten, met hun handen voor hun oren, ogen en mond? Zo'n beeldje stond op de vensterbank bij mijn grootouders. Hier legt Jason mij uit wat het betekent: horen, zien en zwijgen. Zou het een familietraditie zijn?

Posted via email from Jeffrey's posterous

Moe maar voldaan (Project klaar, volgende!)

Na weken voorbereiding, onderzoek, bemiddelen en ontwikkeling draaiden we nu training op training op training. En plots zit het er al weer op. Morgen nog een korte samenvatting en evaluatie met de laatste groep, aftoetsen en aan de slag. De werkvloer kan vrolijk verder met het nieuwe takenpakket en wij kunnen weer verder met onderzoeken en ontwikkelen van onze volgende trainingsopdracht. En tegelijkertijd eens kijken of de implementatie van Moodle nu echt van start gaat.

Maar gek toch, dat ik vergat hoe leuk het is om training te geven. De opdracht was een simpele instructietraining bij de samenvoeging van twee afdelingen. Daar heb ik veel meer awareness ingestopt en betrokkenheid geoogst bij de cursisten. Het management werd door de cursisten ineens overspoeld met ideeën. En dat is mooi meegenomen - ik geloof dat we deze opdrachtgever wel onze meerwaarde hebben laten merken!

Voelt vreemd - energiek door het succes en de complimenten, anderzijds moe en op door het regelen van alle randzaken om de trainingen heen. Op mijn to do list staat dan ook dit voor volgende sessies allemaal uit te besteden ;-)

Posted via email from Jeffrey's posterous

Groei

Morgen gaat Julian voor het eerst naar school. Hij vindt het leuk en spannend. Ik ook! Flinke stap, dat wel. Ineens is hij groot.

Dat soort momenten hebben we al vaker gehad. En als ik andere ouders mag geloven, ja, daar gaan we er nog genoeg van meemaken. Maar nu even los van alle rationalisering - ons kindje gaat straks zichzelf met al die andere kinderen vermaken en zich prima redden op school zonder dat wij daar bij zijn. En daar zijn we apetrots op. Maar toch knapt er dan ergens zo'n koordje van afhankelijkheid, je hoort het bijna "KPLOING!!!" door de wereld schieten. En dan bijt ik stiekem toch even op m'n lip.

Posted via email from Jeffrey's posterous

Posterous? Ja, Posterous!

Ik ben echt gek op nieuwe dingetjes, gadgets, tooltjes enzovoorts. Maar om de een of andere reden doe ik er echt nooit iets mee. Ben wat dat betreft misschien nog mens 1.9 in plaats van mens 2.0. In een poging mezelf te updaten, m'n life te hacken things done te getten, en tegelijkertijd mijn personal brand marketing campagne eens flink te boosten heb ik mij zojuist bekeerd tot Posterous. Zonder echt te veel na te denken heb je in no time een blog in elkaar geflanst die nog eens gepost wordt op alle plekken die ik wil ook; Blogspot, LiveJournal en een melding op Twitter.

Eens kijken of ik nou echt meer ga bloggen nu ik het mezelf makkelijker maak - word ik mens2.0, of mens1.9.1?

Wacht rustig op de update! :)

Posted via email from Jeffrey's posterous

Systeemtrainingen

Crosspost van ons interne bedrijfsweblog ;-)

Gisteren las ik een blog van Wilfred Rubens over kritiek op systeemtrainingen. Nieuwe werknemers krijgen bij ons ook systeemtrainingen en zelf heb ik er ook meerdere gevolgd. Ik heb er ook een hoop gegeven! Daarom las ik in zijn blog veel herkenbare punten, maar ook kritiek die bij ons niet (meer) past.

"Train them all!"
Het artikel maakt melding van de mening van Charles Jennings. Hij reageert op een houding binnen bedrijven die hij samenvat als "we're rolling out a new system, so we've got to train them all". Zijn persoonlijke ervaring is, dat dit niet effectief is. Het zou weggegooide tijd, geld en moeite zijn.

Samenvatting kritiek
Kort gezegd komt de kritiek neer op drie punten:
- een overdaad aan overbodige informatie
- de deelnemer gaat het niet direct na training toepassen
- de deelnemers vergeten de getrainde stof snel

Heeft dit raakvlakken met onze systeemtrainingen?
Dit artikel raakt onze trainingen deels. Ja, want ook wij trainen systeemvaardigheid. Nee, want onze aanpak is klantgericht en meetbaar efficiënt.

Kritiek binnen onze systeemtrainingen niet herkenbaar
De genoemde kritiekpunten zijn niet op onze systeemtrainingen van toepassing. Wij trainen alleen wat de medewerker echt in de praktijk doet. Daarin hanteren we een 80/20 principe. Van de werkzaamheden van een medewerker is 80% standaard en 20% een uitzondering. Wij trainen medewerkers alleen voor die 80%. Kunnen de deelnemers na training goed begeleid aan de slag met het geleerde? Dan vergeten ze de getrainde stof niet. Het gaat namelijk om hun standaard werkzaamheden. Om te controleren of het geleerde op niveau blijft zijn er zowel na afloop van de training als in de maanden daarna een aantal toetsmomenten.

Waarschuwing: blijf bij de les!
Dit artikel zie ik als een waarschuwing dat we alert moeten blijven. Ik vind onze systeemtrainingen goed opgebouwd en efficiënt neergezet. De kritiek van Hennings en Rubens is op onze trainingen niet van toepassing. Wel is het goed om op die kritiekpunten te blijven letten. Bij onze systeemtrainingen kunnen we onszelf meerdere vragen stellen.

• Trainen we nog steeds de echte standaardhandelingen?
• Trainen we op het juiste moment, of al maanden van tevoren?
• En last but not least, hoe is de begeleiding op de werkvloer geregeld?

Deze vragen stellen wij al bij intakes voor systeemtrainingen en dit blijven wij doen. De antwoorden hierop zijn in grote mate bepalend voor het succes van een systeemtraining!